آسمان غمگین
من ، غروب آفتاب ، پنجره اتوبوس و پتو مسافرتی که روی خود کشیده ام
هیاهوی اطرف ، شیطنت های صندلی کناری و بغل دستی آرام که امیدوارم کسی مثل من دیگر به پستش نخورد ؛ بیشتر مسافتی که در اتوبوس بودم و بی خوابی ، سرما و سردرد
ماه و خورشید در یک تصویر و آسمان غمگین ...
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم مهر ۱۴۰۲ ساعت 17:45 توسط دختری به دور از همه
|