پیدایت می‌کنم، در پاییزی دیگر.

و در آغوشت گم می‌شم،

نشسته بر نیمکت فلزی

درست زیر درخت بید مجنون.

سوگند به برگ‌های نیمه جان که در پاییزی دیگر...!